Witajcie,

Z tej strony Portefaix. To mój pierwszy devblog, więc będzie prosto: dziś chcę opowiedzieć o aspekcie, o którym często zapominamy, choć stanowi ogromną część immersji: projektowaniu dźwięku.

Można by napisać o tym powieść, a przynajmniej trzy devblogi. W tym pierwszym wpisie wolę jednak skupić się na stronie twórczej, z krótkim wypadem w stronę optymalizacji , bo dobry dźwięk to nie tylko „fajny dźwięk”, lecz także taki, który sprawdza się w grze.


Czym jest projektowanie dźwięku?

Termin projektowanie dźwięku oznacza tworzenie całej warstwy dźwiękowej produktu. W grze obejmuje między innymi:

  • efekty dźwiękowe (SFX),
  • dźwięki otoczenia,
  • dźwięki interfejsu (UI),
  • nagrania głosowe (dubbing),
  • a czasami także jingle i sygnały muzyczne (krótkie sekwencje muzyczne zapowiadające wydarzenie).
Mała uwaga: muzyka często stanowi osobny obszar. Ma własne zasady, ograniczenia i szczególną rolę. W tym artykule skupię się przede wszystkim na SFX i tym, jak ożywiamy stworzenia.

Główne kategorie efektów dźwiękowych

W praktyce często grupujemy dźwięki według funkcji (tego, co wnoszą do gry) i charakteru (sposobu ich technicznego wykorzystania).

  • SFX
    Duża, ogólna kategoria: wszystko, co nie pasuje wyraźnie do pozostałych.

  • Dźwięki otoczenia
    Kluczowe dla wiarygodności świata: deszcz, wiatr, owady w oddali… Zwykle mniej istotne dla mechaniki gry, ale niezbędne dla immersji. Jeśli taki dźwięk jest przestrzenny (wodospad, młyn, konkretne źródło), często zaliczamy go do podkategorii dźwięków środowiskowych.

  • Dźwięki interfejsu
    Dźwięki spoza świata przedstawionego, związane z interfejsem: menu, potwierdzenia, powiadomienia i tak dalej.

  • Foley
    Wszystko, co wynika z działań postaci: kroki, szelest ubrań, manipulowanie bronią, drobne uderzenia… W grach foley często łączy się z SFX, ale ważną różnicą jest to, że dźwięki foley są przetwarzane w bardzo niewielkim stopniu i często nagrywane w studiu.

  • Dubbing
    Zrozumiałe wypowiedzi głosowe.

  • Jingle i sygnały dźwiękowe
    Bliskie muzyce: krótkie, skuteczne, często zapowiadają wydarzenie lub nagrodę.


Projektowanie odgłosów: przykład potworów

Znamy już ogólny podział, więc przejdźmy do konkretów. W Hana jednym z dużych zadań dźwiękowych są stworzenia.

Pierwszy etap to analiza: jakie odczucia chcę wywołać?
Ogromna istota nie brzmi jak małe, nerwowe zwierzę. Wodne stworzenie ma inną barwę dźwięku niż suchy, lądowy potwór. Nawet przy tym samym rozmiarze zamierzony efekt może zmienić wszystko.

W Hana mój cel jest prosty: wiarygodność. Chcę, żeby wasz mózg pomyślał „tak, to mogłoby istnieć”, nawet jeśli stworzenie jest fantastyczne.

Dlatego często korzystamy z prawdziwych inspiracji: ucho lubi kojarzyć to, co słyszy, z czymś już znanym.


Od mikrofonu do potwora

Po ustaleniu zamiaru trzeba stworzyć odgłos. Najpewniejszym sposobem zachowania naturalności jest rozpoczęcie od prawdziwych dźwięków: zwierząt, ludzkich głosów i surowych faktur brzmienia.

Tutaj zrobimy to prosto: nagrywamy samych siebie. Warczenie, charczenie, gwizdy… wszystko się przydaje.

Uwaga
Nie przeciążajcie głosu: łatwo można sobie zaszkodzić, a szkoda stracić głos z powodu potwora.

Następnie, w razie potrzeby, oczyszczamy nagranie i zaczynamy je przekształcać. Często używa się do tego samplera : narzędzia do odtwarzania dźwięku na różnych wysokościach i z różnymi prędkościami oraz dodawania efektów.

Interfejs samplera Radium (Soundminer)
Przykład samplera: Radium, rozszerzenie Soundminer, to dobry punkt wyjścia do modelowania głosu.

Cel jest paradoksalny: mocno zniekształcić pierwotny dźwięk, aby stał się nierozpoznawalny, ale pozostał wiarygodny i czytelny w grze.

Przede wszystkim potrzebne są warianty. Potwór powtarzający dokładnie ten sam krzyk po 30 sekundach staje się „dźwiękowym robotem”. Przygotowujemy więc kilka wersji i często dodajemy w grze niewielką losowość (głośności i wysokości tonu), aby przełamać powtarzalność.

Etap 1
Zamiar i inspiracje: jakie stworzenie, jaka emocja, jaki „ciężar” dźwięku.
Etap 2
Nagranie: naturalna podstawa.
Etap 3
Przetwarzanie: sampler, efekty i modelowanie barwy.
Etap 4
Warianty: kilka ujęć i delikatna losowość w grze.
Etap 5
Eksport i wdrożenie: format, kompresja Unity i reguły implementacji.

Kwestia optymalizacji

Gdy mamy satysfakcjonujący zestaw dźwięków, eksportujemy go zgodnie z konkretnymi zasadami. Służy to zarówno optymalizacji , jak i ułatwieniu wdrożenia, niezależnie od tego, kto się nim zajmie.

48 kHz
Częstotliwość próbkowania
16 bitów
Rozdzielczość
Unity
Kompresja przy imporcie

W Hana zasoby audio importujemy bez kompresji, którą następnie zarządza Unity. To typowy kompromis: dostarczanie graczowi wszystkiego bez kompresji szybko zwiększyłoby rozmiar gry i użycie pamięci, zwykle przy minimalnej słyszalnej korzyści.

Dlaczego nie wszystkie dźwięki są przestrzenne, czyli „3D”?

W 3D silnik musi obliczać położenie źródła względem słuchacza, panoramowanie, tłumienie i inne parametry. To zużywa procesor, więc 3D rezerwujemy dla dźwięków, których położenie naprawdę ma znaczenie.

W Hana odgłosy stworzeń odtwarzane są w 2D : pozycja potwora czy gracza nie zmienia brzmienia. Ważne jest, kiedy dźwięk się uruchamia: przy ataku, trafieniu, śmierci i tak dalej.

Wiele dźwięków otoczenia i interfejsu również świetnie działa w 2D, na przykład wiatr, menu i powiadomienia. Unikamy dzięki temu zbędnych źródeł dźwięku i zostawiamy zasoby na pozostałe elementy.


Próbki audio

Wskazówka : jeśli możecie, słuchajcie przez słuchawki; wtedy najlepiej słychać szczegóły.

Próbka 1 — Surowa podstawa

Naturalne nagranie przed przetwarzaniem, aby zachować materiał źródłowy.

Próbka 2 — Po przetwarzaniu

Ta sama podstawa, ukształtowana samplerem i efektami: wysokość, barwa i faktura.

Próbka 3 — Warianty w grze

Zestaw wariantów przygotowanych tak, aby uniknąć powtarzalności.

Próbka 4 — Otoczenie (praca w toku)

Proste tło dźwiękowe pokazujące, jak „oddycha” obszar.


Podsumowanie

Warstwa dźwiękowa Hana nadal powstaje: w niektórych aspektach uniwersum jeszcze szuka swojej drogi, ale charakter gry jest już dobrze określony.

Mam sporo pomysłów na nadanie światu Hana wyjątkowego brzmienia. Nie mogę się doczekać możliwości dźwiękowych, jakie otworzy wersja 3D , i to nie tylko w przypadku potworów.

Docelowo chcę zaoferować wam świat dźwięków będący źródłem zaskoczenia i immersji.

Do zobaczenia wkrótce,
Portefaix